Και τώρα τι θα κάνουμε ;;
Ματά τις γιορτές και τα πανηγύρια τα πράγματα απαιτούν ψυχραιμία και πολύ μα πολύ δουλειά και εξυπνάδα. Προς Θεού όχι άλλα νταϊλίκια.
Αυτό που καταφέραμε είναι να ξεκινήσουν να συνολμιλούν μαζί μας ως ίσος προς ίσον. Ένα είδος "ανακωχής" τίποτα παραπάω τίποτα λιγότερο.
Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν διότι απαιτείται μελετημένη επεξεργασία των δεδομένων και σωστές και βιώσιμες λύσεις που θα αποτελέσουν τον κορμό των προτάσεών μας προς συζήτηση με τους εταίρους.
Η προσωρινή νίκη μας απέκλεισε τον σκληρό πυρήνα που ήθελε άμεσα την ελλάδα εκτός ευρώ προς παραδειγματισμό των υπολοίπων. Δεν τους είναι αρεστό να υπάρχει αριστερή κυβέρνηση ή εν πάση περιπτώσει κυβέρνηση με κορμό την αριστερά. Έτσι μία τέτοια άμεση έξοδος θα έριχνε την κυβέρνηση και όλα θα τελείωναν ομαλά γι' αυτούς. Αυτό ευτυχώς απεσοβήθει.
Υπάρχει ακόμα όμως και είναι αρκετά ισχυρός ο πυρήνας Μέρκελ-Σόιμπλε ο οποίος δεν ητήθηκε. Κατά την ταπεινή μου άποψη ο πυρήνας αυτός παίζει ένα πολύ "δόλιο" παιχνίδι. Στην στρατηγική το λένε "Hammer and Pivot". Με λίγα λόγια επειδή υπάρχει ο φόβος της εξέγερσης της Ελλάδας και όχι μόνο (βλέπε Γαλλία, Ισπανία κλπ), επειδή θέλει να ασχοληθεί με το φλέγον θέμα της Ουκρανίας όπως μάλλον έχει συμφωνήσει με τον Ομπάμα στην πρόσφατη επίσκεψή της, αφήνει δήθεν λάσκα τους Έλληνες να νομίζουν ότι κερδίζουν, ενώ στην πραγματικότητα τους κατευθύνει στην περιοχή των συζητήσεων και στον χρόνο που η ίδια θα επιλέξει και θα είναι σε θέση να τους καθυποτάξει.
Είναι χαρακτηριστικό το ότι επελέγει το διάστημα των τεσσάρων μηνών και όχι αυτό των έξη που ήθελε η ελληνική κυβέρνηση. Αν άφηνε η Μέρκελ τους έξη μήνες οι έλληνες δεν θα είχαν την πίεση της αποπληρωμής κάποιων αρκετών δις που λήγουν μετά τον Ιούλιο.
Ενώ με την "ανακωχή" των τεσσάρων μηνών το βάρος της αποπληρωμής των ομολόγων που λήγουν θα αποτελέσει ένα ακόμα μοχλό πίεσης στα χέρια της Μέρκελ προς την ελληνική κυβέρνηση.Ο δρόμος αυτός σίγουρα μας οδηγεί σε μία μεγαλύτερη, δυσκολότερη και μέχρις εσχάτων αναμέτρηση με την κυρίαρχη δύναμη της Ευρώπης.
Η νίκες βοηθούνται και επιτυγχάνονται ευκολότερα όταν έχεις συμμάχους. Η κυβέρνηση θα πρέπει πλέον να βρεί αυτούς τους συμμάχους εντός ευροζώνης που έχουν τα ίδια συμφέροντα με μας ή κοινά πεδία δράσης.
Κάποιοι μάλιστα θα επιθυμούσαν να παίξουν και τον νούμερο ένα ρόλο όπως η Γαλλία. Να εξαλειφθούν ή να μειωθούν οι φόβοι και οι αναστολές αυτών που θα ήθελαν να κάνουν πράξη αυτά που σιγοψυθιρίζουν στους διαδρόμους των Βρυξελλών έτσι ώστε να προσαρτηθούν στο άρμα της ελλάδας για ριζικές αλλαγές στην κοινωνικοπολιτική αλλαγή της Ευρωπαϊκής κατεύθυνσης.
Εδώ που φτάσανε τα πράγματα και όπως όλα δείχνουν η συνέχιση της πολιτικής Μέρκελ - Σόιμπλε θα καταστρέψει την Ευρώπη. Είναι μεγάλη ευκαιρία να ηγηθεί η Ελλάδα μίας τέτοιας πρωτοβουλίας.
Ίσως φαίνεται παρατραβηγμένο. Η ελλάδα ηγέτης για την αλλαγή της Ευρώπης; Λοιπόν ναι. ΟΙ τελευταίες "αψιμαχίες" ή αν θέλετε διαπραγματεύσεις έδειξαν ότι υπάρχει πεδίο ανάπτυξης μίας τέτοιας πρωτοβουλίας και ίσως είναι και η μοναδική λύση τελικά. Μία τέτοια πρωτοβουλία όμως απαιτεί στρατηγική σκέψη, εμπειρία διαπραγματεύσεων, εμπειρία δημιουργίας προϋποθέσεων και συμμαχιών και σοβαρότατη ανάλυση καθορισμού και επίτευξης των επί μέρους στόχων.
Η νέα κυβέρνηση δείχνει αμυδρά να θέλει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση η οποία κατά την άποψή μου είναι μονόδρομος. Μπορεί όμως να ανταπεξέλεθει στους επιδέξιους στρατηγικούς ελιγμούς ή θα σκαλώσει στους καρεκλοκένταυρους συνδικαλιστάδες της νοοτροπίας "καλά είμαστε τι τα θες τώρα αφού εμείς κονομάμε" ;
Αλέξανδρος Γαβριηλίδης
Ανάλυση Στρατηγικής
Ματά τις γιορτές και τα πανηγύρια τα πράγματα απαιτούν ψυχραιμία και πολύ μα πολύ δουλειά και εξυπνάδα. Προς Θεού όχι άλλα νταϊλίκια.
Αυτό που καταφέραμε είναι να ξεκινήσουν να συνολμιλούν μαζί μας ως ίσος προς ίσον. Ένα είδος "ανακωχής" τίποτα παραπάω τίποτα λιγότερο.
Τα δύσκολα τώρα αρχίζουν διότι απαιτείται μελετημένη επεξεργασία των δεδομένων και σωστές και βιώσιμες λύσεις που θα αποτελέσουν τον κορμό των προτάσεών μας προς συζήτηση με τους εταίρους.
Η προσωρινή νίκη μας απέκλεισε τον σκληρό πυρήνα που ήθελε άμεσα την ελλάδα εκτός ευρώ προς παραδειγματισμό των υπολοίπων. Δεν τους είναι αρεστό να υπάρχει αριστερή κυβέρνηση ή εν πάση περιπτώσει κυβέρνηση με κορμό την αριστερά. Έτσι μία τέτοια άμεση έξοδος θα έριχνε την κυβέρνηση και όλα θα τελείωναν ομαλά γι' αυτούς. Αυτό ευτυχώς απεσοβήθει.
Υπάρχει ακόμα όμως και είναι αρκετά ισχυρός ο πυρήνας Μέρκελ-Σόιμπλε ο οποίος δεν ητήθηκε. Κατά την ταπεινή μου άποψη ο πυρήνας αυτός παίζει ένα πολύ "δόλιο" παιχνίδι. Στην στρατηγική το λένε "Hammer and Pivot". Με λίγα λόγια επειδή υπάρχει ο φόβος της εξέγερσης της Ελλάδας και όχι μόνο (βλέπε Γαλλία, Ισπανία κλπ), επειδή θέλει να ασχοληθεί με το φλέγον θέμα της Ουκρανίας όπως μάλλον έχει συμφωνήσει με τον Ομπάμα στην πρόσφατη επίσκεψή της, αφήνει δήθεν λάσκα τους Έλληνες να νομίζουν ότι κερδίζουν, ενώ στην πραγματικότητα τους κατευθύνει στην περιοχή των συζητήσεων και στον χρόνο που η ίδια θα επιλέξει και θα είναι σε θέση να τους καθυποτάξει.
Είναι χαρακτηριστικό το ότι επελέγει το διάστημα των τεσσάρων μηνών και όχι αυτό των έξη που ήθελε η ελληνική κυβέρνηση. Αν άφηνε η Μέρκελ τους έξη μήνες οι έλληνες δεν θα είχαν την πίεση της αποπληρωμής κάποιων αρκετών δις που λήγουν μετά τον Ιούλιο.
Ενώ με την "ανακωχή" των τεσσάρων μηνών το βάρος της αποπληρωμής των ομολόγων που λήγουν θα αποτελέσει ένα ακόμα μοχλό πίεσης στα χέρια της Μέρκελ προς την ελληνική κυβέρνηση.Ο δρόμος αυτός σίγουρα μας οδηγεί σε μία μεγαλύτερη, δυσκολότερη και μέχρις εσχάτων αναμέτρηση με την κυρίαρχη δύναμη της Ευρώπης.
Η νίκες βοηθούνται και επιτυγχάνονται ευκολότερα όταν έχεις συμμάχους. Η κυβέρνηση θα πρέπει πλέον να βρεί αυτούς τους συμμάχους εντός ευροζώνης που έχουν τα ίδια συμφέροντα με μας ή κοινά πεδία δράσης.
Κάποιοι μάλιστα θα επιθυμούσαν να παίξουν και τον νούμερο ένα ρόλο όπως η Γαλλία. Να εξαλειφθούν ή να μειωθούν οι φόβοι και οι αναστολές αυτών που θα ήθελαν να κάνουν πράξη αυτά που σιγοψυθιρίζουν στους διαδρόμους των Βρυξελλών έτσι ώστε να προσαρτηθούν στο άρμα της ελλάδας για ριζικές αλλαγές στην κοινωνικοπολιτική αλλαγή της Ευρωπαϊκής κατεύθυνσης.
Εδώ που φτάσανε τα πράγματα και όπως όλα δείχνουν η συνέχιση της πολιτικής Μέρκελ - Σόιμπλε θα καταστρέψει την Ευρώπη. Είναι μεγάλη ευκαιρία να ηγηθεί η Ελλάδα μίας τέτοιας πρωτοβουλίας.
Ίσως φαίνεται παρατραβηγμένο. Η ελλάδα ηγέτης για την αλλαγή της Ευρώπης; Λοιπόν ναι. ΟΙ τελευταίες "αψιμαχίες" ή αν θέλετε διαπραγματεύσεις έδειξαν ότι υπάρχει πεδίο ανάπτυξης μίας τέτοιας πρωτοβουλίας και ίσως είναι και η μοναδική λύση τελικά. Μία τέτοια πρωτοβουλία όμως απαιτεί στρατηγική σκέψη, εμπειρία διαπραγματεύσεων, εμπειρία δημιουργίας προϋποθέσεων και συμμαχιών και σοβαρότατη ανάλυση καθορισμού και επίτευξης των επί μέρους στόχων.
Η νέα κυβέρνηση δείχνει αμυδρά να θέλει να κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση η οποία κατά την άποψή μου είναι μονόδρομος. Μπορεί όμως να ανταπεξέλεθει στους επιδέξιους στρατηγικούς ελιγμούς ή θα σκαλώσει στους καρεκλοκένταυρους συνδικαλιστάδες της νοοτροπίας "καλά είμαστε τι τα θες τώρα αφού εμείς κονομάμε" ;
Αλέξανδρος Γαβριηλίδης
Ανάλυση Στρατηγικής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου